Η ποίηση του Λουκή Παπαφιλίππου είναι ευρωπαϊκής εμβέλειας, αγγίζει όλα τα μεγάλα προβλήματα, δεν ασφυκτιά και δεν περιορίζεται και δε θέλει να περιοριστεί σε πλαίσια προσωπικής ιστορίας. Ανοίγει τα φτερά της, γίνεται οικουμενική και συναπαντιέται με όλες τις μεγάλες φωνές του καιρού μας. Αυτή, η νέα κατάθεσή του, δίνει το στίγμα της προσωπικής του φωνής μέσα από αποχρώσεις έντονης ευαισθησίας, για να καταλήξει, τελικά, σ' ένα αμάλγαμα ύφους και μαγείας.

Δείγμα γραφής:

ΕΔΩ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΓΕΡΑΣΟΥΝ

Εδώ φοβούνται να γεράσουν.
Καρφώνονται
Κάπου μεταξύ πενήντα, εξήντα, εβδομήντα
και πεθαίνουν
καμακιασμένοι από μια κλιμακτήριο
που δε γνώρισαν

ένοχοι
ξοδεύονται
συμβατικά

και γυρίζουν
σε θρανιά
να διδαχθούν
για δεύτερη φορά
την αμάθειά τους.