Το μήνυμα ήταν σύντομο: «Θέλω να σε δω τώρα. Θέλω να έρθεις κοντά μου, όσο αργά κι αν είναι, και να μου πεις τι ακριβώς θέλεις από μένα».

Όταν ο 'Ανταμ, πολεμικός ανταποκριτής και συγγραφέας που μόλις έχει επιστρέψει από αποστολή στο Αφγανιστάν (την εποχή των επιχειρήσεων της Συμμαχίας εναντίον των Ταλιμπάν), λαμβάνει το παραπάνω μέιλ, πιστεύει ότι όλος ο κόσμος του ανήκει. Το μέιλ προέρχεται από την 'Αστριντ, την αμερικανίδα, επίσης ανταποκρίτρια, που ο 'Ανταμ γνώρισε στο πολεμικό μέτωπο, μια γυναίκα δύσκολη που όμως ασκεί ιδιαίτερη γοητεία επάνω του. Η ευτυχία του συμπληρώνεται από το γεγονός ότι ένας αμερικανός εκδότης αγοράζει έναντι σεβαστού ποσού τα δικαιώματα για το τελευταίο του βιβλίο, ένα πολεμικό θρίλερ, «σαν αυτά με τα ασημένια γράμματα στο εξώφυλλο που έχουν πάχος κάμποσες ίντσες», που ο 'Ανταμ, συγγραφέας απαιτητικής λογοτεχνίας, έγραψε επί τούτου: για να βγάλει λεφτά. Ο 'Ανταμ δηλώνει παραίτηση από την εφημερίδα του και παίρνει το πρώτο αεροπλάνο για τη Νέα Υόρκη προκειμένου να συναντήσει τον εκδότη που θα τον κάνει πλούσιο και, κυρίως, τη γυναίκα που ονειρεύεται.

Στη διάρκεια του ταξιδιού του 'Ανταμ συντρίμια εικόνων από το Αφγανιστάν διασταυρώνονται στο μυαλό του με τις οικείες εικόνες των φίλων και των πρώην γυναικών του στο Λονδίνο. Η πλαστή εικόνα που έχουν σχηματίσει οι φίλοι του για την ξένη χώρα του επιτρέπει να σκεφτεί την πλαστή εικόνα που και ο ίδιος σχηματίζει για εκείνους.

Στο μυθιστόρημα οι πάντες «διαβάζουν» την πραγματικότητα σύμφωνα με τις φαντασιώσεις τους και όχι όπως είναι στ' αλήθεια. Δεν διαθέτουν ούτε την αναγκαία σεμνότητα, ούτε τον μόχθο, και κυρίως ούτε τον χρόνο που χρειάζεται γι' αυτό. Μια απαίτηση που ο συγγραφέας επανειλημμένα υπογραμμίζει ότι αφορά επίσης τόσο τους συγγραφείς όσο και τους αναγνώστες της λογοτεχνίας...