Ο Αισχύλος, μετά το θριαμβευτικό ανέβασμα της παράστασης Πέρσες, στο θέατρο της πόλης Γέλα της Σικελίας όπου καταχειροκροτήθηκε από ένα θερμότατο ακροατήριο, συγκινημένος και υπερήφανος που κι ο ίδιος συμμετείχε σε μια ηρωϊκή στιγμή της Ιστορίας, θυμάται τις συγκλονιστικές στιγμές που έζησε στον Μαραθώνα, όταν όλοι οι Αθηναίοι, με μια ψυχή και με αυταπάρνηση απαράμιλλη, έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα στην κρίσιμη μάχη που θα καθόριζε το μέλλον του Ελληνισμού.

Συγκινημένος περιγράφει την αποφασιστική πορεία των Αθηναίων ανάμεσα στα βουνά ενώ πηγαίνουν για ν’αντιμετωπίσουν το πεπρωμένο τους, τη συνάντηση με τον θεό Πάνα που θα γίνει σύμμαχος στον ιερό τους αγώνα κι έπειτα την τιτάνια μάχη σώμα με σώμα Αθηναίων και Περσών, στην Πεδιάδα του Μαραθώνα.
Μια μάχη που ως τότε όμοιά της δεν είχε βιώσει ο Ελληνισμός.