Τα μάτια μπορεί να είχαν αλλάξει χρώμα, το συναίσθημα όμως στο πέρασμα των αιώνων παρέμενε αναλλοίωτο!
Η ανάσα της αγωνίας και του φθόνου άλλαξε πρόσωπα, με παγώνει όμως το ίδιο γιατί γνωρίζω από τότε, ότι και πάλι με πρόδωσαν...
Οδηγώ στους ίδιους δρόμους που κάποτε έτρεχα με το άλογό μου και μπορώ να γνωρίζω πολύ καλά πως "κρύφτηκε" το παλιό ανάκτορο ανάμεσα στα σύγχρονα σπίτια.
Στους διαδρόμους του Βατικανό τα πρόσωπα και οι ρυθμοί μπορεί να άλλαξαν, η μυρωδιά της προδοσίας όμως και της μοναξιάς είναι οι ίδιες! Γνωρίζω την αυτοσυγκράτηση και την αιώνια πίστη στον ένα και μοναδικό Θεό από τότε που Του αφιέρωσα την ζωή μου...