ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ ΣΥΓΓΕΝΙΑ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Η αποδοχή των νέων τεχνολογιών στην ανθρώπινη αναπαραγωγή έχει σημαντικές επιπτώσεις στο πώς θα σκεφτόμαστε πλέον τη συγγένεια στο μέλλον. Στα δοκίμια του βιβλίου αυτού η συγγραφέας εξετάζει τα ζητήματα που ανακύπτουν από τις πρόσφατες επιστημονικές και ευρύτερες συζητήσεις, τα οποία αγγίζουν ιδέες για τη "φύση" και τον "πολιτισμό" - έννοιες που βρίσκονται στη καρδιά της δυτικής συγγένειας και στο κέντρο της ανθρωπολογικής θεωρίας.

Οι ανατροπές που οι νέες τεχνολογίες αναπαραγωγής έχουν επιφέρει σε βαθιά ριζωμένες και ευρέως παραδεκτές κατηγορίες του ευρωαμερικανικού μοντέλου για τη συγγένεια, την ιδιότητα του προσώπου και τη φύση είναι τα κύρια θέματα που την απασχολούν.

Είναι δυνατόν για τους Ευρωαμερικανούς να παραμείνει αμετάβλητη η έννοια της συγγένειας μετά την εισαγωγή των νέων τεχνολογιών αναπαραγωγής, όταν οι τελευταίες αθετούν παραδοσιακές διακρίσεις ανάμεσα στη φυσική και στην τεχνητή αναπαραγωγή;

Και αν τελικά οι νέες τεχνολογίες αναπαραγωγής έχουν ανατρέψει παραδεδεγμένες κατηγορίες σκέψης, είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε τις νέες κατηγορίες;

Με ποιο τρόπο θα γίνει αυτή η μεταβολή και με τι κόστος;

Όλα αυτά τα θεωρητικά προβλήματα η συγγραφέας τα εξετάζει αξιοποιώντας, ως εννοιολογικό υπόβαθρο, εθνογραφικό υλικό από τη Μελανησία και πραγματολογικό υλικό από τη Βρετανία.

Το βιβλίο αυτό, το πρώτο της συγγραφέως που μεταφράζεται στα ελληνικά, απευθύνεται σε ανθρωπολόγους αλλά και γενικότερα σε κοινωνικούς επιστήμονες και σε όσους έχουν ανάλογα θεωρητικά ενδιαφέροντα.