Ο Μακάρθυ φωτογραφίζει όχι για τη πλάκα του αλλά για να ζήσει, πού ξέρεις μπορεί αν η ζωή του τα φερνε αλλιώς να γινόταν ένας πετυχημένος δημοσιογράφος. Η ζωή όμως πού γιά όλους κρύβει εκπλήξεις στον Μακάρθυ προτίμησε να φέρει μιά παλιά του γνώριμη, την Αβα , πού η σχέση τους δεν κράτησε πολύ, αλλά αρκετά γιά να κάνει τον Μακάρθυ να τη μισεί όσο και να την αγαπάει ακόμα. Οπως ένα αναγκαίο κακό.

Η Αβα κινδυνεύει, έτσι λέει τουλάχιστον, κινδυνεύει από τον άντρα της, κινδυνεύει από το θεόρατο και κτηνώδη σωφέρ της και ο ''καλός'' σωτήρας της ''τσακίζεται'' να τη βοηθήσει και ζητώντας τη βοήθεια του Μαρβ μπαίνει στη βίλλα της, αλλά σκοτώνει άθελα του τον άντρα της, γιά να καταλάβει λίγο αργότερα, ότι πιάστηκε ηλίθιος στη παγίδα της Αβα πού έψαχνε ένα τρόπο να τελειώσει με το σύζυγο της και να τον κληρονομήσει.

Ο Μακάρθυ ξεφεύγει σε μαύρα χάλια από την Αβα, λίγο πυροβολημένος, λίγο τραυματισμένος και ελαφρώς ετοιμοθάνατος, ψιλοπράματα δηλαδή, με τη βοήθεια του Μαρβ πού τον κρύβει στη παλιά πόλη. Ο Μακάρθυ προσπαθεί να αναρρώσει, αλλά τώρα τον κυνηγά και ο υπαστυνόμος πού την έχει ήδη ''πατήσει'' με την Αβα. Σε ένα παιχνίδι με αλληλένδετες παγίδες, πού ξεφεύγεις από τη μιά για να πέσεις στην άλλη, η Αβα φαίνεται να είναι ο ''μαέστρος'' του είδους και η πρόσληψη ενός πληρωμένου δολοφόνου θα έδινε ένα τέλος σ' αυτή την ιστορία, αλλά φαίνεται πως ακόμα και οι ''θεές'' κάνουν λάθη...