Το Σύνταγμα του 1975 επέβαλλε με το άρθρο 24 παρ. 2 τη χωροταξική αναδιοργάνωση της χώρας και την υπήγαγε στη ρυθμιστική αρμοδιότητα και στον έλεγχο του κράτους. Η εκπόνηση και η έγκριση αφενός εθνικού και αφετέρου περιφερειακών και ειδικών χωροταξικών σχεδίων κατέστησαν έτσι θεμελιώδης κανόνας της έννομης τάξης μας, θα έπρεπε δε να αποτελούν σημείο αναφοράς για κάθε πολιτική και δράση που σχετίζεται μετην οργάνωση του χώρου.

Πέρασαν έκτοτε τριαντατρία χρόνια για να αποβεί απτή η προοπτική να αποκτήσει η χώρα εθνικό χωροταξικό σχέδιο. Όσες προσπάθειες είχαν αναληφθεί προηγουμένως έμειναν ημιτελείς, με εξαίρεση τα περιφερειακά χωροταξικά σχέδια το 2003. Η πρωτοβουλία να εκπονηθούν εθνικό και θεματικά χωροταξικά σχέδια για τη βιομηχανία, τις ΑΠΕ και τον τουρισμό θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να δώσει τέλος σε μία χρονίζουσα εκκρεμότητα με σοβαρές συνέπειες για την ορθολογική ανάπτυξη της χώρας, την προστασία του περιβάλλοντος και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της.

Τα Πρακτικά της Ημερίδας έχουν προφανή χρησιμότητα. Εισηγητές και παρεμβαίνοντες φωτίζουν με διεισδυτικές προσεγγίσεις βασικές παραμέτρους ενός από τα πιο σύνθετα προβλήματα της εποχής μας. Αξίζει να τονισθεί ότι η οργάνωση του χώρου καθορίζει την ανάπτυξη και το μέλλον των κοινωνιών αλλά και την καθημερινή ζωή των πολιτών.