Στην Υποψία το κύριο θέμα δεν είναι η ανακάλυψη του δολοφόνου αλλά το αν και με ποιο τρόπο ο υπαστυνόμος Μπέρλαχ θα κατορθώσει να βγει από την παγίδα όπου έχει πέσει. Ο καρκινοπαθής αστυνομικός έχει μόνο ένα χρόνο ζωής. Βρίσκεται στο νοσοκομείο, χειρουργημένος και ξεφυλλίζει παλιά τεύχη του περιοδικού Λάιφ. Μια φωτογραφία γεννά την υποψία στο γιατρό του ότι ο διαβόητος Νέελε, που χειρουργούσε χωρίς νάρκωση στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Στούτχοφ, μοιάζει εκπληκτικά με το μεγαλογιατρό της Ζυρίχης Έμενμπεργκερ.

Ο Μπέρλαχ θα είχε κάθε λόγο ν' αφήσει τη διαλεύκανση αυτής της υπόθεσης σε άλλους, αφού έχει βγει σε σύνταξη και έχει δικαίωμα να περάσει ήσυχα τον τελευταίο χρόνο της ζωής του. Αποφασίζει, όμως, να αναλάβει προσωπικά την υπόθεση, παρακινούμενος όχι από κάποια ηθική υποχρέωση αλλά από αδάμαστο πείσμα του να παραμείνει σε τούτο τον κόσμο και να πολεμήσει για έναν καλύτερο, ακόμη και μ' ένα κορμί καταφαγωμένο από τον καρκίνο.