"Το παλτό" δημοσιεύτηκε το 1841. Μαζί με τέσσερα ακόμη διηγήματα αποτελεί τον κύκλο " Διηγήματα της Πετρούπολης". Τα κείμενα αυτά αποτελούν την απαρχή του ρωσικού ρεαλισμού. Στο Παλτό, το ενδιαφέρον εστιάζεται στον απλό, ανώνυμο αστό, στα μικρά του όνειρα και στην «ασήμαντη» ζωή του. Ταυτόχρονα όμως η Πετρούπολη, αυτό το «νεκροταφείο ονείρων» κατά τον Γκόγκολ, μετατρέπεται σε έναν ομιχλώδη, μη πραγματικό, κόσμο, όπου οι άνθρωποι χάνουν την ταυτότητά τους.