O τόμος Καθρέφτης μιας ζωής επιτυγχάνει την αντανάκλαση όλων των σημαντικών περιόδων του δημιουργού, δίνοντας τη δυνατότητα στο θεατή να αντιπαραβάλει τα αρχικά στάδια της Oυγγαρίας (1912-1925) με τα γόνιμα χρόνια του Παρισιού (1925-1936) και στη συνέχεια με την πιο μοναχική διαδρομή του την περίοδο που έζησε στην Aμερική (1936-1976).

O Kertesz πριν από όλα απέδειξε ότι το απλό είναι εν τέλει σύνθετο. Ίσως να πρόκειται για έναν από τους φωτογράφους με την πιο αυστηρά δουλεμένη φόρμα και με έναν απαράμιλλο έλεγχο πάνω στη γεωμετρική δομή της εικόνας. Eντούτοις, η ικανότητά του αυτή περνάει σχεδόν απαρατήρητη και θα ήταν υπερβολή, αν όχι ιεροσυλία, να τον χαρακτήριζε κανείς φορμαλιστή. Γι' αυτόν, όπως και για κάθε σημαντικό δημιουργό, το περιεχόμενο πάντοτε υπερέχει.

Δάσκαλος για πολλούς δημιουργούς, όπως ο Cartier - Bresson και ο Brassai, ο Andre Kertesz είναι μία από τις μεγαλύτερες μορφές στην ιστορία της φωτογραφίας. Το έργο του, ωστόσο, αντιστέκεται στην ανάλυση και ανατρέπει κάθε σχολιασμό. Δεν υπάρχει διαυγέστερο βλέμμα από το δικό του και συναισθήματα πιο ξεκάθαρα από εκείνα που μεταγράφει μέσα στις φωτογραφίες του. Αυτοδίδακτος, παρέμεινε συνεπής στο πιστεύω του: «Αυτό που νιώθω, κάνω». Eάν ερωτοτροπεί με διαφορετικά ρεύματα, όπως ο σουρεαλισμός, ο κονστρουκτιβισμός ή ο ανθρωπισμός, συχνά προαναγγέλοντάς τα, το φωτογραφικό του διάβημα δεν μπορεί να περιοριστεί σε μία αισθητική, κοινωνική ή ηθική πρόταση. O Kertesz εμμένει στην οπτική του σκοπιά, την οποία δεν θα μπορούσε να απαρνηθεί για να γίνει αρεστός σε έναν πελάτη ή για να συνταχθεί με μία μόδα. Διακριτικό αλλά διαυγές, το όραμά του παραμένει απόλυτα φυσικό.