«Εκτός από ορισμένα λουλούδια η νύχτα επηρεάζει και μερικά ποιήματα. Μιλάμε για τη νύχτα εκείνη που μεταμορφώνει την πραγματικότητα και μαγεύει την Ελλάδα. Για τη νύχτα που αρρωσταίνει, τους έρωτες, που διογκώνει τους τρόμους, που αποχαλινώνει τις ηδονές, που ξεχαρβαλώνει τον χρόνο, που αφα­νίζει την εξουσία που κάνει τη φύση μεταφυσική και σου φέρνει στο μπαρ τον θάνατο για σύντροφο. Μιλάμε για τη νύχτα εκείνη που η γυναίκα πήρε τη θέση του Θεού. Για τη νύχτα των παθών που ξεσηκώνει τα τραγούδια και μαγνητίζει τα βλέμματα με τη, σελήνη, τ' αστέρια και τ' αθέατα διαστημόπλοια. Για τη νύχτα εκείνη που νιώθουμε την ανάσα του σύμπαντος απειλητική και ταυτόχρονα οικεία. Για τη νύχτα που προσφέρει μια γεύση αβύσσου και πολλά ποτά για επικάλυψη. Για τη νύχτα που σε βγάζει αναπάντεχα στ' ανοιχτά της απελπισίας και σε σπρώχνει προς την υπέρβαση των ορίων και των συμβάσεων, στο τέλος των οποίων μπορεί και να σε περιμένει μια τρελή χαρά.»