Στα δοκίμιά του, ο Stevenson προσφέρει καίριες παρατηρήσεις για την τέχνη και τις τεχνικές της αφήγησης, μιλά για τη σεμνή στάση που θα πρέπει να υιοθετεί ο συγγραφέας, και ο κάθε καλλιτέχνης, απέναντι σε αυτό που αποτελεί συνάμα απόλαυση και επάγγελμά του, συμβουλεύει τους νεοεισερχόμενους στο χώρο της λογοτεχνίας, μας εισάγει στο συγγραφικό εργαστήρι του, μιλά για τους τρόπους έμπνευσής του και τα πιο μύχια μυστικά του καταπιάνεται με θέματα διαχρονικά και πανανθρώπινα, αλλά και μας ξεναγεί στον μαγικό κόσμο της παιδικής ηλικίας, της φαντασίας και της μυθοπλασίας.

Μέσα από τα δώδεκα δοκίμια του τόμου, ο Έλληνας αναγνώστης έχει για πρώτη φορά την ευκαιρία να γνωρίσει έναν «διαφορετικό» Stevenson -κι όμως τόσο ανθρώπινο και τόσο ίδιο με τον καλό σύντροφο των παιδικών μας χρόνων-και να παρακολουθήσει έναν πολύ μεγάλο λογοτέχνη να ξεκλειδώνει τους θησαυρούς του σεντουκιού του...