Η Ηλιόπετρα δεν είναι μόνο το διασημότερο ποίημα του Οκτάβιο Πας, εκείνο που ώς ένα βαθμό του χάρισε το Βραβείο Νομπέλ (1990). Αλλά και το έργο που η θέση του στα ισπανικά γράμματα θεωρήθηκε ανάλογη της Έρημης χώρας του Έλιοτ στον κανόνα της αγγλοαμερικανικής λογοτεχνίας. Κόκκινος μίτος που τη διαπερνά είναι η αναζήτηση της ''χαμένης ενότητας'', το προαιώνιο αίτημα της υπέρβασης των αντιθέτων. Κι ακόμη, ο έρωτας ως μια δύναμη λυτρωτική και συνάμα ανατρεπτική, που καταλύει το κράτος της καθημερινότητας και αίρει τη βία της ιστορίας. Ο Χούλιο Κορτάσαρ αποκάλεσε την Ηλιόπετρα ''το ωραιότερο ερωτικό ποίημα της λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας''.