Στο πάρκο ενός κολεγίου στο Παρίσι γύρω στο 1920, τα αγόρια σχηματίζουν γύρω από τη Φερμίνα Μάρκες, την αιθέρια αυτή ύπαρξη, ένα είδος ''ερωτικής αυλής''. Η Φερμίνα Μάρκες, κόρη τραπεζίτη, έχοντας έρθει από τη μακρινή Κολομβία, πηγαίνει καθημερινά στο κολέγιο του Σαίντ Ωγκυστέν μαζί με τη μικρή της αδελφή Πιλάρ και τη θεία της, την κρεολή Μαμά Ντολορέ, όπου επισκέπτεται τον μικρότερο αδελφό της, που είχε μόλις μπει εσωτερικός. Στολισμένη με όλες τις εξωτερικές χάρες και με μια ομορφιά την οποία αναδεικνύει ακόμη περισσότερο μια έμφυτη κομψότητα, ''η εκθαμβωτική αυτή ύπαρξη είχε πλήρη συνείδηση πως όπου πατούσε το πόδι της, ο κόσμος γινόταν πιο ωραίος''.

Έως τη συνάντησή της με τον γοητευτικό Σάντος Ιτούρια, η Φερμίνα είχε συγκαλύψει κάτω από μια επιφανειακή επιπολαιότητα τη θερμή θρησκευτική της πίστη. Αντιπαθώντας βαθιά την έπαρση, επιλέγοντας για τον εαυτό της την ταπεινότητα, κρύβει τις μυστικιστικές της ανησυχίες κάτω από το πέπλο μιας κοσμικής ζωής. Τη μέρα, ωστόσο, που συνειδητοποιεί ότι είναι ερωτευμένη με τον Σάντος, βλέπει να γκρεμίζονται η ηθική και οι αυστηρές της αρχές, και η ψυχή της δίνεται σ' αυτόν τον ιερόσυλο έρωτα προσφέροντας όλο το θησαυρό των συναισθημάτων τα οποία μέχρι τότε αφιέρωνε αποκλειστικά στο βωμό της θρησκείας.