Αναμνήσεις από την Θράκην! Πόσον πλησίον είναι αι ημέραι, καθ' άς μετέβημεν εκεί. Αλλά εις τα χείλη δεν προφθάνει να ανθίση το χαμόγελο, όταν την ψυχνή μας θωπεύουν αι γλυκείαι εκείναι αναμνήσεις. Το σβύνει ο πόνος των αναμνήσεων των άλλων των πικρών ημερών, ότε αφίναμεν την προσφιλή εκείνην χώραν ξαναδιαβαίνοντες τον Έβρον...

Οι καιροί αυτοί θα γίνουν κάποτε παρελθόν, όχι τόσον πρόσφατον. Οι επίγονοι, έγγονοι και δισέγγονοι ημών θα σταματούν εις την καμπήν αυτήν της εθνικής μας σταδιοδρομίας. Θα μελετούν και θα κρίνουν συμβουλευόμενοι την ιστορίαν πλέον. Θα μας κρίνουν αυστηρώς δια το κατάντημά μας. Ίσως μέχρι κατάρας. Και η κρίσις των η πικρά θα περιλάβη όλους μας τους Έλληνες των σημερινών καιρών, τους προγόνους των.