Στις κωμωδίες Βαβυλωνία και Γυναικοκρατία ο πρωτουργός και "Θεόφιλος" του νεοελληνικού θεάτρου Δ.Κ. Βυζάντιος (1790-1853) σατιρίζει εκπληκτικά όχι μόνο τη γλωσσική ασυννενοησία που κυριαρχούσε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος μετά την Επανάσταση του 1821, αλλά, κυρίως, τα ήθη, τις τάσεις, τις νοοτροπίες, τις συμπεριφορές και τους επηρεασμούς των Ελλήνων της ταραγμένης και μεταβατικής εκείνης εποχής.