Το πέμπτο κατά σειρά βιβλίο του Γιώργου Βέλτσου με τα κείμενά του στα "Νέα", μια αυτοβιογραφία όπως λέει ο ίδιος, που ξεκίνησε από τη μεταπολίτευση στην εφημερίδα με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία. Το πρωτότυπο έχει χαθεί διότι το πρωτότυπο δεν υπήρξε. Πρωτότυπο είναι το σώμα που αφήνει στο αντίγραφο μονάχα το στίγμα από αυτό που υπήρξε κάποτε, αυτό που κατατέθηκε στο χαρτί: σκέψεις, κρίσεις, αισθήματα.

Με τα κείμενα αυτά στα "Νέα" -"Τα Συστημένα"- ο Βέλτσος απευθύνεται όχι μόνον στον ξεχωριστό παραλήπτη που του κλείνει το μάτι αλλά και σε όλους που παροικούν την Ιερουσαλήμ. Δυσάρεστος, αιχμηρός και πάντοτε γλαφυρός μεταφέρει την επικαιρότητα του εφήμερου άρθρου σ' ένα βιβλίο εξίσου επίκαιρο.