Στην εποχή μας η φιλοσοφία λογίζεται μάλλον ως θεωρητική επιστήμη παρά ως πρακτική ή τρόπος ζωής. Στην αρχαιότητα, ωστόσο, ο Σωκράτης εφοδίασε τους έλληνες και τους Ρωμαίους φιλοσόφους με το πρότυπο του γνήσιου φιλοσοφικού βίου.

Η ιδέα του φιλοσοφικώς ζην και η φιλοσοφία ως τέχνη του βίου, αν και παραμελημένη σήμερα από τους επαγγελματίες φιλοσόφους, έχει επιβιώσει στο έργο των μεγάλων σύγχρονων στοχαστών όπως ο Μονταίνι, ο Νίτσε και ο ΦουκώΚαι οι τρεις χρησιμοποίησαν τον φιλοσοφικό στοχασμό ως ένα μέσο αυτοκαθορισμού και τον αξιοποίησαν για να διερευνήσουν με ποιόν τρόπο αξίζει πραγματικά να βιώνεται η ζωή.

Ο Αλέξανδρος Νεχαμάς επηρεασμένος από την πλατωνική φιλοσοφική στάση μέχρι αυτή των ημερών του Φουκώ θέτει στο βιβλίο του ερωτήματα για τον τρόπο του ζην. Πως πρέπει να ζει κανείς, πρέπει να ακολουθεί μια συγκεκριμένη φιλοσοφική κατεύθυνση ανάλογη με αυτή που έχουν εκφράσει οι φιλόσοφοι ή μήπως οι ανάγκες επιβίωσης του καθενός ορίζουν μια μορφή προσωπικής φιλοσοφικής "θεωρίας";

Με εκλαϊκευμένο και τεκμηριωμένο παράλληλα τρόπο ο συγγραφέας μας δίνει την δυνατότητα να σκεφτούμε εκτός των συνηθισμένων φιλοσοφικών θεωριών και ενδεχομένως να ανακαλύψουμε στην δική μας καθημερινότητα τις εφαρμογές ή όχι της φιλοσοφίας όσο αυτή μπορεί και επηρεάζει την ζωή μας.