Η τρίτη ευτυχία είναι η λεπτομερής, σχεδόν κλινική ανάλυση της παθιασμένης σχέσης μεταξύ μητέρας και κόρης.Η Συλβί, είκοσι ένος ετών, που όταν ήταν μικρή τη φώναζαν χαιδευτικά Βιου, νιώθει μια αγάπη σφοδρή, απόλυτη, παράλογη για τη μητέρα της, τη Ζιλού, και μια βαθιά στοργήέναν απεριόριστο θαυμαμό για το θετό πατέρα της, τον Ξαβιέ, ένα διακεκριμένο γιατρό. Η προσκόλληση της σ αυτούς είναι τόσο απόλυτη, που δεν της επιτρέπει νννν ανεχθεί ούτε το παραμικρό σύννεφο στη ζωή του ζευγαριού. Όταν μαθαίνει πως η Ζιλού βρίσκεται στα ίχνη μιας τρίτης ευτυχίας, αντιδράμε πάθος εξουσιαστικό. Εδώ, ο συγγραφέας στο τρίτο βιβλίο σκιαγραφεί με μικρές πινελιές την πυρετώδη εξελικτική πορεία, μέσα σ ένα κλίμα οικειότητας, τρυφερότητας και ανεπιείκειας.