Στο έργο Τα δημόσια και τα ιδιωτικά ο ποιητής μιλάει για τη θεά Φυτώ. Ευλαβείς πιστοί της θεάς αυτής είναι όλα ανεξαιρέτως τα φυτά, όμως η ειδική αναφορά στα βότανα και κυρίως στα μυριστικά γίνεται γρήγορα αντιληπτή και είναι αξιοσημείωτη. Αρκεί, άραγε, η αναφορά αυτή για να έχουμε το δικαίωμα ή τη δυνατότητα να μιλάμε για τη φαρμακογνωσία του Οδυσσέα Ελύτη;