Το παρόν πόνημα εξετάζει τις μεταλλάξεις της κυριαρχίας στην ύστερη νεωτερικότητα υπό το πρίσμα της διεθνούς κανονιστικής θεωρίας. Ανιχνεύει τις δυνατότητες οργάνωσης της δημόσιας εξουσίας σε μια μετακρατική πολιτεία: μια συντεταγμένη πολλαπλότητα αλληλεξαρτώμενων και συγκυρίαρχων δρώντων. Η ανάδυση τέτοιων μορφών οργανωμένης συγκυριαρχίας ή συναρχίας στην Ευρώπη αποτελεί μια από τις κορυφαίες στιγμές στην εξέλιξη της διεθνούς οργάνωσης.