Ήρωας του βιβλίου είναι το παιδί-άνθρωπος, ο άνθρωπος σε εκείνη τη στιγμή της ζωής του που είναι ακόμα παιδί, που ακόμα είναι. Και όσο και εάν φαίνεται ονειρικό, το διήγημα αυτό είναι βγαλμένο απ' τον αιώνα μας, από την ίδια μας τη ζωή. Αναγνωρίζουμε τα κλειστά τοπία των πόλεων, νιώθουμε να μας κυριεύει η νοσταλγία για τη θάλασσα, για τον ουρανό, τα βουνά, τον άνθρωπο, πέρα από οποιαδήποτε κατανόηση ή αγάπη.