Πώς να ξεφύγει κανείς από τη μονοτονία της ζωής του ζευγαριού; Aνάγοντας τον έρωτα σε ειδωλολατρεία, καταφεύγοντας στα βίτσια η καταστρέφοντας, αφανίζοντας σιγά - σιγά τον σύντροφό του; Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα είναι ένα μυθιστόρημα σαδικής αγριότητας, που σοκάρισε και γοήτευσε τους αναγνώστες του. Οι ήρωες του, πλάσματα σημαδεμένα με το στίγμα μιας συναισθηματικής αναπηρίας, καταλήγουν να βρίσκουν την ευτυχία μονάχα μέσα στο μίσος.

Το έργο αυτό είναι η άλλη όψη του σύγχρονου ονείρου, της υποχρεωτικής ευφορίας: φέρνει στο φως και τα αδιέξοδα της ιδιωτικής ζωής, από τη στιγμή που η ζωή αυτή αναδιπλώνεται στον εαυτό της και καταρρέει κάτω από το βάρος της κενότητας της.