ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

Με τις συμβάσεις ασφαλίσεως ο ασφαλιστής οργανώνει μια κοινωνία κινδύνων και, για να επιτύχει στο έργο του, χρειάζεται να γνωρίζει επακριβώς τους κινδύνους που οργανώνει, ώστε να υπολογίζει αναλόγως τ' ασφάλιστρα που, στο σύνολό τους, αποτελούν την ουσία της κοινωνίας. Η γνώση των κινδύνων, έτσι, και ο ανάλογος προσδιορισμός των ασφαλίστρων, στο πλαίσιο της ενλόγω κοινωνίας, συνδέονται σε άρρηκτη ενότητα.

Ο συγγραφέας μελετά και αναλύει το θέμα με γνώση τόσο του ασφαλιστικού δικαίου όσο και της διδασκαλίας του αστικού δικαίου για τη σχέση εμπιστοσύνης που παράγεται κατά τις διαπραγματεύσεις. Επιτυγχάνει, δε, να συνάγει πολύτιμες ιδέες και να τις εντάσσει στη θεωρία της σύμβασης ασφαλίσεως.

Με τις προτάσεις νομοθετικής πολιτικής που με τόλμη και υπευθυνότητα διατυπώνει ο συγγραφέας- μπορεί να λεχθεί ότι η παρούσα μονογραφία πλουτίζει τη νομική επιστήμη στη χώρα μας και, ως εκ τούτου, μέλλει ν' αποτελέσει πολύτιμο βοήθημα για όσους, με οποιαδήποτε ιδιότητα, ασχολούνται με το ασφαλιστικό δίκαιο.