Ο Πλούταρχος, μετά της συνήθους είς αυτόν εμβριθείας και πολυμαθείας, φροντίζει να ανευρίσκη τα βαθύτερα φυσικά και ηθικά αίτια των συνηθείων τας αποίας περιγράφει και προσπαθεί να τα ερμηνεύση απ ιστορικής, ψυχολογικής και καθαρώς φιλοογικής και γλωσσικής απόψεως.Στηρίζεται δε πρός τον σκοπόν τούτον είς πλήθος παλαιοτέρων γνωστών και αγνώστων είς ημάς πηγών και διανθίζει, κατά την συνήθειαν του πάντιτε, το κείμενο με στίχους, χαρακτηριστικά ανέκδοτα και ποικίλας παροιμιώδεις εκφράσεις.

Τοιουτοτρόπως πάμπολλα έθιμα αναφερόμενα είς τον δημόσιον και ιδιωτικόν βίον των Ρωμαίων εκτίθενται και ερμηνεύονται σαφώς και παραστατικώς είς τα 113 παραγράφους των ''Ρωμαικών Αιτιών'', όπως π.χ. Τα σχετικά με τον γάμον, τον έγγαμον βίον, τον θάνατον, τας εορτασίμους ημέρας και τους αγώνας, την λατρείαν των θεών και των ηρώων, τας πολιτικάς και θρησκευτικάς αρχάς (υπάτους, συγκλητικούς, δημάρχους, τιμητάς, ιερείς,,,), την γέννησιν και την ανατροφήν των παιδιών, το ρωμαικόν ημερολόγιον κ.α.