Είχαν τα βιβλία πάντα περίοπτη θέση στην ιστορία του πνεύματος και του στοχασμού;

Είναι ένα απο τα ερωτήματα που θέτει, στο βιβλίο αυτό, ο κριτικός λογοτεχνίας, συγγραφέας και στοχαστής Τζωρτζ Στάινερ, καθώς αφηγείται τη διαδρομή του έντυπου λόγου, το κύρος (autorite) που πάντα απέπνεε, τις σχέσεις εξουσίας που σηματοδοτούσε, αρχίζοντας από την κυριαρχία και τη γοητεία της προφορικότητας, αυτής της προφορικής και σωματικής προσέγγισης που έδωσε τη θέση της στον κόσμο των χειρογράφων, των τεράστιων βιβλιοθηκών, της σιωπηλής ανάγνωσης και της ανάγκης για σιωπή που απαιτούν και επιβάλλουν τα βιβλία.

Ο Τζωρτζ Στάινερ διαπιστώνει ανησυχητικές αλήθειες για τον κόσμο των βιβλίων και του στοχασμού και καταθέτει προβληματισμούς, απορίες και ερωτήματα για την πορεία και το ρόλο των βιβλίων και των πνευματικών ανθρώπων τον 21ο αιώνα; «Έχουμε την τάση να λησμονούμε ότι τα βιβλία, εξαιρετικά ευάλωτα, μπορούν να αφανιστούν ή να καταστραφούν. Διαθέτουν την ιστορία τους, όπως κάθε ανθρώπινο προϊόν, μια ιστορία όπου και στις ίδιες τις ρίζες της εμπεριέχεται, σε λανθάνουσα κατάσταση, η πιθανότητα, το ενδεχόμενο ενός τέλους».

Μια λαμπρή προσέγγιση που προχωράει παράλληλα με μια εκ βάθρων κριτική των νέων μορφών πλάνης, καθώς και της αδιαλλαξίας και της βαρβαρότητας που έχουν γεννηθεί στην καρδιά μιας τάχα φωτισμένης κοινωνίας.

Ένα βιβλίο για τη γλώσσα της σιωπής και για τη σημερινή φλυαρία του κενού.
Το επίμετρο του Μισέλ Κρεπύ συνεπικουρεί στους στοχασμούς του Τζωρτζ Στάινερ, με ένα διεισδυτικό και ειλικρινές περίγραμμα του πνευματικού κόσμου άλλοτε και τώρα.