Υποσχέθηκε στον εαυτό της πως δε θα κοίταζε πίσω της, αλλά το έκανε. Με τις βαλίτσες να αλλάζουν περιεχόμενο σε κάθε σταθμό, μετρώντας τη ζωή μέσα από κύκλους, ταξίδευε ψάχνοντας μέσα της. Και δεν ήταν η μόνη.

Γυναίκες, έχοντας μυστικά καλά κρυμμένα, άλλες για να ξεχάσουν και κάποιες για να κάνουν μια νέα αρχή, ακολουθούν την πορεία του πεπρωμένου τους, ορίζοντας το χρόνο με φεγγάρια που πότε γεμίζουν και πότε χάνονται. Απ αυτό το ταξίδι που θα φέρει ανατροπές, καμιά δε θα γυρίσει πίσω όπως έφυγε. Γυναίκες-φεγγάρια, πότε στη χάση και πότε στη γέμιση, σ ένα αέναο κρυφτό με τον ήλιο του δικού τους ουρανού, αδειάζουν και γεμίζουν τις αποσκευές τους.