Η Μονομαχία, γραμμένη στα ιταλικά μετά την επιστροφή του Καζανόβα στη Βενετία, είναι μια μοναδική αυτοβιογραφική αφήγηση που συμπυκνώνει όλες τις λογοτεχνικές ιδιότητες και δυνατότητες που θα δώσουν τόση ακτινοβολία στα Απομνημονεύματά του.

Στη σύντομη αυτή αφήγηση, ο Καζανόβας διηγείται ένα δραματικό ζήτημα τιμής που λίγο έλειψε να του στοιχίσει τη ζωή κατά τη διάρκεια της διαμονής του στη Βαρσοβία το 1766.

Με το κείμενο αυτό ο Καζανόβας προσπαθεί να αποκαταστήσει μια αλήθεια, τη δική του αλήθεια, σ' ένα ζήτημα αμφιλεγόμενο και φαινομενικά περίπλοκο που προήλθε από μια προσβολή που υπέστη εξαιτίας μιας Ιταλίδας χορεύτριας.

Όπως όλοι οι σπινθήρες που οδηγούν σε φιλονικίες και εν συνεχεία σε μονομαχίες, το συμβάν φορτίζεται με αμφιβολίες και ποικίλα σχόλια. Ο σαρανταεννιάχρονος Καζανόβας, σ' αυτή τη λεπτότατη αγόρευση, αφήνει να διαφανούν, με τη μορφή αφήγησης, οι τάσεις που χαρακτηρίζουν την κοινωνία του 18ου αιώνα, στα μάτια της οποίας ο Βενετσιάνος ιππότης επεδίωκε να εμφανίσει την εικόνα του.

Πρωτοδημοσιεύτηκε με τον τίτλο Il Duello. Η ελληνική έκδοση, σε μετάφραση της Αλόης Σιδέρη, συνοδεύεται από εισαγωγή και εκτενές βιογραφικό σημείωμα του Καζανόβα και της περιπετειώδους ζωής του.