Πώς ζει μια έφηβη Ιρανή, μόνη της στη δυτική Ευρώπη όταν, μάλιστα, η χώρα της θεωρείται η επιτομή του κακού; Πως αντιμετωπίζει τα προβλήματα της εφηβείας, την απόρριψη, την ξενοφοβία, τις ερωτικές απογοητεύσεις, τη νοσταλγία για την πατρίδα και τους γονείς της;

Πώς επιβιώνει στο θεοκρατικό Ιράν μια χειραφετημένη νέα γυναίκα, αντιμέτωπη ξανά με το -ακόμα πιο τυραννικό- ισλαμικό καθεστώς, την ασφυκτική καθημερινότητα αλλά και το βάρος της προσωπικής αποτυχίας;

Η Μαργιάν Σατραπί αφηγείται με χιούμορ, ειλικρίνεια και αυτοσαρκασμό την οδυνηρή ενηλικίωσή της στην Αυστρία και την αδιέξοδη επιστροφή της στο Ιράν. «Ήμουν Ιρανή στη Δύση, δυτική στο Ιράν», γράφει χαρακτηριστικά, συνοψίζοντας σε μια φράση την κρίση ταυτότητας που βίωσε σε Δύση και Ανατολή.