Μετά τις μεγάλες αναστατώσεις, που σημάδεψαν το έτος 1979 -την επανάσταση του Χομεϊνί, την κατάληψη του Μεγάλου Τεμένους της Μέκκας και την εισβολή στο Αφγανιστάν- το ισλαμικό κίνημα γνώρισε μια φοβερή εξάπλωση, τα διάφορα στάδια της οποίας αναλύει ο συγγραφέας.

Διαδοχικά ενθαρρυνόμενα και καταπιεζόμενα από τις αραβικές κυβερνήσεις τα ισλαμιστικά κινήματα, που διεκδικούν το σαουδαραβικό βαχαβισμό, επωφελούνται στη δεκαετία του 1990 από την αναξιοπιστία ορισμένων καθεστώτων και δοκιμάζουν να πάρουν την εξουσία με τα όπλα και ειδικά στην Αλγερία και στην Αίγυπτο.

Θύματα μιας μαζικής καταπίεσης, διαβρωμένοι από τις μυστικές υπηρεσίες και δαιμονοποιημένοι στα μάτια των πληθυσμών εξαιτίας των τυφλών τρομοκρατικών τους μεθόδων οι ισλαμιστές, διαιρεμένοι, χάνουν την αξιοπιστία τους και για το λόγο αυτό στερεώνουν τις εγκαταστημένες εξουσίες.