Η ιεραποστολή, ως διάδοση του χριστιανισμού, έφερε μια νέα διάσταση στη ζωή του κόσμου. Τόνισε τη μοναδική σημασία του ανθρώπου ως ενιαίας σύνθεσης πνεύματος και ύλης. Ταυτόχρονα διασφάλισε τη μοναδικότητα του ανθρώπου, αναγνωρίζοντας την οργανική ένταξή του στην κοινωνία με τους άλλους. Και πλάτυνε την κοινωνία αυτή περιβάλλοντας ολόκληρη την υλική φύση. Όλοι είναι για όλα αλληλέγγυοι. Έτσι, η ανθρώπινη εργασία πήρε το νόημά της. Ο άνθρωπος έγινε συνυπεύθυνος για τον πλησίον του. Η κοινωνική πρόνοια είναι αυτονόητη συνέπεια της αλληλεγγύης.