Το παρόν βιβλίο επιχειρεί να εξετάσει συστηματικά και διεξοδικά την περίοδο της Μεταπολίτευσης (24/7/1974-19/6/1975) υπό τη σκοπιά δύο αντικρουόμενων εκ πρώτης όψεως θεωρητικών παραδειγμάτων: αφενός της νεομαρξιστικής θεωρίας του κράτους, αφετέρου των φιλελεύθερων ή πλουραλιστικών θεωριών της δημοκρατικής μετάβασης.

Συγκεκριμένα, η αναχείρας Μονογραφία επιχειρεί, με σημείο αναφοράς την ελληνική περίπτωση, να φωτίσει το σημείο τομής μαρξισμού και φιλελευθερισμού για τον πολιτικό μετασχηματισμό του μεταπολεμικού δημοκρατικού κράτους.