Σε πολυάριθμα κείμενά του ο Αντον Πάνεκουκ, ο πιο γνωστός θεωρητικός των εργατικών συμβουλίων και κύριος εκπρόσωπος της αριστερής πτέρυγας του Κ.Κ. Ολλανδίας, στην οποία ο Λένιν επιτέθηκε στο έργο του "Ο αριστερισμός", προσπάθησε να ξεκαθαρίσει τη φύση του μπολσεβικισμού και της ρώσικης επανάστασης. Έδειξε ότι η Οκτωβριανή επανάσταση, αν και αποτελούσε σημαντικό σταθμό στην ανάπτυξη του εργατικού κινήματος, κατέτεινε εξαρχής σε ένα σύστημα παραγωγής που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί κρατικός σοσιαλισμός ή κρατικό καπιταλισμός.

Αλλά η ρώσικη επανάσταση διεξάχθηκε κάτω από το λάβαρο του μαρξισμού και το μπολσεβίκικο κράτος θεωρήθηκε γενικά ένα μαρξιστικό καθεστώς. Ο μαρξισμός και, κατόπιν, ο μαρξισμός - λενινισμός - σταλινισμός, αποτέλεσαν την ιδεολογία του ρωσικού κρατικού καπιταλισμού. Για να καταδείξει την πραγματική φύση "του μαρξισμού του Λένιν", ο Πάνεκουκ επιχείρησε μια κριτική εξέταση των φιλοσοφικών του βάσεων όπως εκτίθενται στον "Υλισμό και Εμπειριοκριτικισμό", δημοσιεύοντας στα 1938 το "Ο Λένιν σαν φιλόσοφος".