Η πορεία της χώρας προς τα εμπρός δεν μπορεί να προκύψει ως απάντηση σε ένα, εν πολλοίς, πλαστό δίλημμα: «εκσυγχρονισμός» ή «παράδοση». Ορθώς αναφέρει ο συγγραφέας του βιβλίου ότι στην, από εδώ και πέρα, πορεία μας ασφαλώς και δεν θα πρέπει να «παντρευτούμε το παρελθόν μας». Οπωσδήποτε όμως δεν μπορούμε και δεν πρέπει να το απαρνηθούμε. Χρειάζεται να αποκτήσουμε μια δημιουργική σχέση μαζί του.
Η πρόοδος της χώρας και η ανταπόκρισή της στις πολλές προκλήσεις της νέας εποχής δεν μπορεί να έρθει μόνον ως αποτέλεσμα μιας «βολονταριστικής» δήθεν φυγής προς τα εμπρός, ως αποτέλεσμα ενός βίαιου εκσυγχρονισμού που κλείνει τα μάτια και αγνοεί τις μνήμες του ιστορικού παρελθόντος μας.
Αυτό που χρειάζεται, είναι η δημιουργική σύνθεση και των δύο. Με αποφασιστικότητα, αλλά και σύνεση. Και, βεβαίως, συνετοί δεν γινόμαστε μόνο από την ανάμνηση και τα διδάγματα του παρελθόντος, αλλά κυρίως από το χρέος και την ευθύνη μας μπροστά στο μέλλον.