ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Η όξυνση των ταξικών ανισοτήτων και η μετάβαση σε μορφές "ολοκληρωτικής διακυβέρνησης" προϋποθέτουν μία συνεχή προσφυγή σε μορφές "έκτακτης ανάγκης". Πλέον αυτές δε χρειάζεται να προσλάβουν τη μορφή της δικτατορίας ή του "στρατιωτικού νόμου" και της "κατάστασης πολιορκίας". Πρόκειται ιδίως για μία "έκτακτη ομαλότητα" με διατήρηση των βασικών συνταγματικών μορφών.

Η "αντιτρομοκρατία" αποτελεί τον προπομπό αλλά και το βασικό όχημα προς αυτόν το μετασχηματισμό. Μέσα από αυτήν δεν οχυρώνεται απλώς η αστική εξουσία απέναντι σε επαπειλούμενες πολιτικές εντάσεις αλλά και κοινωνικές εκρήξεις. Αλλάζει τις ίδιες της τις παραστάσεις και τον τρόπο θέασης για τον εαυτό της και τον τρόπο διοίκησης της κοινωνίας. Μεταμορφώνεται σε μία αυστηρά "ολιγαρχική" εξουσία για το σκοπό της πιο φιλελεύθερης δυνατής προστασίας των ιδιοκτησιακών και αγοραίων δικαιωμάτων και "προνομίων".

Πρόκειται λοιπόν για μία αναγέννηση του χομπσιανού ονείρου: ιδιοκτησία και ασφάλεια.