Παρακολουθούμε την ιστορία ενός μικρού πρόσφυγα στη μεσοπολεμική Ελλάδα, που σκιάζεται από τις μνήμες του πρόσφατου παρελθόντος την προσπάθεια ενός παιδιού να γνωρίσει τη ζωή από τις ιστορίες που αφηγούνται οι μεγάλοι και τις καταστάσεις που βιώνει σ' έναν κόσμο που αλλάζει. Στο χώρο της μυθοπλασίας βρίσκουμε το όριο της ελληνικής γης, ένα χωριό του ΄Έβρου, όπου οι άνθρωποι ζούνε το παρόν διατηρώντας αλησμόνητο το παρελθόν, μέσα σε μια φιλόξενη και θαυμαστή φύση που τους περιβάλλει και τους αποζημιώνει.

Τα πρόσωπα του έργου αναδύονται φυσικά μέσα από την αφήγηση και τους διαλόγους, ζωντανά όσο και γνήσια, γι' αυτό και γρήγορα κερδίζουν τη συμπάθεια του αναγνώστη.

Ο λόγος τους, λιτός και άμεσος, κατορθώνει να εκφράσει μια πληθώρα συναισθημάτων και σκέψεων. Τα θέματα για τα οποία μας μιλούν, ανακύπτουν από την προσωπική τους ιστορία: η ζωή και ο θάνατος, η προσφυγιά και ο αγώνας για την επιβίωση, η αγάπη, ο νόστος, η ελπίδα.