Χρόνος και κύκλος οι ρυτίδες στο λαιμό μου, που γέρασε καρτερώντας εκείνα τα δύο ασημένια πουλιά της Κυριακής, με τις γαλάζιες κουκκίδες στα μάτια... Εκείνα στη μικρή βιτρινούλα, που ποτέ δεν τα αγόρασα... Όλο και κάτι τύχαινε. Το νοίκι, το ρεύμα, τα παπούτσια του παιδιού, τετράδια, φάρμακα, θάνατοι, ο Καραγκιόζης, το μικρό σφυράκι... Οι κύκνοι που πεινούσαν...