Επιδιώκουμε σήμερα τη διαμόρφωση των νέων θέσεων της Αριστεράς ή εξαντλούμε την προσπάθειά μας στην άμβλυνση των συνεπειών που προκαλεί ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός;

Μπορούμε αξιόπιστα να μιλήσουμε για μια νέα πολιτική πρόταση που θα ιεραρχεί διαφορετικά τις προτεραιότητες και θα επιδιώκει μια νέα οργάνωση των κοινωνικών σχέσεων; Μια πρόταση που θα κατοχυρώνει τη θεσμική, πολιτική, οικονομική και κοινωνική διάσταση της Δημοκρατίας;

Το όραμα του δημοκρατικού σοσιαλισμού σήμερα μπορεί να διατηρήσει το ριζοσπαστισμό του και την ανατρεπτική του δυναμική; Μπορεί να προβάλει ξανά και με πειστικό τρόπο το στόχο της Κοινωνικής Αλληλεγγύης και της Δικαιοσύνης;