Αντικείμενο της μελέτης είναι η ανάλυση του θεσμικού ρόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού και η επεξεργασία σεναρίων ενίσχυσης των αρμοδιοτήτων και δράσεών της. Η μελέτη εντοπίζει, τυποποιεί και αξιολογεί τις υφιστάμενες ρυθμίσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Δικαίου για την προώθηση του στόχου της κοινωνικής ένταξης, διερευνώντας τις διαδικασίες παραγωγής τους, την ιστορική τους εξέλιξη, τη σχέση τους με άλλες αρμοδιότητες της Ένωσης και την εσωτερική τους συνοχή. Παράλληλα, εξετάζει νέες τεχνικές διακυβέρνησης (Ανοικτή Μέθοδος Συντονισμού) των κοινοτικών οργάνων, αναδεικνύοντας την σημαντική επίδρασή τους στα Κράτη Μέλη και τα πλεονεκτήματα/μειονεκτήματά τους σε σχέση με την εφαρμογή της κοινοτικής μεθόδου. Τέλος, αναδεικνύει προτεραιότητες και προκλήσεις για την ανάπτυξη της «νέας» Ευρωπαϊκής Στρατηγικής Κοινωνικής Ένταξης, που αναμένεται ότι θα απασχολήσουν και την ελληνική πολιτική/επιστημονική συζήτηση το επόμενο διάστημα στο πλαίσιο της (επώδυνης;) διαδικασίας προσαρμογής του Ελληνικού μοντέλου κοινωνικής προστασίας στο κοινοτικό κεκτημένο και τις νέες τεχνικές διαχείρισης της Ευρωπαϊκής Κοινωνικής Πολιτικής.

Η μελέτη αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για τους εκπαιδευτικούς, ερευνητές και σπουδαστές του τομέα της Ευρωπαϊκής Κοινωνικής Πολιτικής, ενώ μπορεί να αποτελέσει οδηγό έμπνευσης για πολιτικούς και σχεδιαστές προγραμμάτων κοινωνικής προστασίας που δρα-στηριοποιούνται στο πεδίο καταπολέμησης της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.