Τις θήκες αδειάζουν της ψυχής,
το βλέμμα ξεριζώνουν,
τα όνειρα άπειρα κομμάτια σκίζουν.
Γελούν τη φύση,
τους ανθρώπους χαιρετούνε
το λαμπρόφωτο καλωσορίζουνε το δείλι...
Kρατούν ένα πυρό φιλί
κι ένα φλογάτο χάδι,
καβαλικεύουνε μια χίμαιρα
και στην αγκάλη τ' άγνωστου
ορμούνε...