Τα ποιήματα της Θεοδώρας Ζαφειροπούλου, πηγάζουν από δύναμη ζωής: Σποράκια από όνειρα, εντυπώσεις, αναμνήσεις από άλλες ζωές ή από ζωές άλλων, ανακατεμένα και κρυμμένα κάτω από το ακαλλιέργητο χώμα, εκρήγνυται εδώ, ώρα Ανοιξης, σε αιφνίδια βλάστηση και τινάζουν τις μικρές, άνισες αιχμές τους για να προβάλλουν στο φως.