Δεν ήταν μία
αλλά πολλές οι φορές
που για το σώμα μου ένιωσα ντροπή.
Tότε στρεφόμουνα στα σκοτεινά
για να το κρύψω
δίχως ν΄ασεβώ σε προσταγές ιερές.

Όμως τα βήματά σου σαν ακούσω απαλά
θα βγω κ΄ εγώ στο φως
με φως
πυκνόφυλλος και πυρετώδης.

II
O έρωτας ένας λαβύρινθος.
Eγώ περιμένω στο βάθος
με είκοσι πέντε φθόγγους
και με τα χέρια μου χαμένα στο κρεββάτι
να σ΄αρπάξω.
Προτού σε δω να γέρνεις γερνώντας
στο ιερό τοπίο των σωμάτων.