Το Φθονόμετρο είναι ουσιαστικά ποίηση στο θέατρο. Δεν είναι αμιγώς θεατρικό αλλά περισσότερο ένα πέρασμα μέσα από ερωτήματα σαν ένα Blues με ποίηση και προβολές. Στην εκδοτική μορφή του Φθονόμετρου έχουν περιληφθεί φωτογραφίες οι οποίες επιλέχτηκαν από ένα πλούσιο φωτογραφικό υλικό εφόσον εικόνες και ποίηση σμίγουν για να αναδείξουν μια ενιαία αίσθηση της γραφής. Το κείμενο ως δρώμενο παρουσιάζει αυτοτέλεια και αυτονομία.

Το φθονόμετρο
Δ: Δε ζηλεύω
Ν: που είσαι εσύ. Είσαι εσύ
Δ: γι' αυτό δε σε ζηλεύω.
Ν: Δε θα μπορούσε να υπάρχει ανάμεσά μας τίποτε άλλο από ακέραια αγάπη.
Δ: Κι όταν σου λέω μαζί
Ν: εννοώ ποτέ μαζί...
Δ: Πληγώνεσαι Ν: μόνος σου
Ν: Μαζί πάλι Ν: πληγώνεσαι.
Ν+Δ: Διαλέγεις το εύκολο.
Ν: Βεβαιότητα
Δ: Ευτυχία.
Ν: Αβεβαιότητα
Δ: Αγωνία