Αιτία του παρόντος πονήματος είναι η εξής πάγια απορία μου! Γιατί η αντίληψή μας για το έθνος να είναι σαν την κλίνη του Προκρούστη; Γιατί να μην είναι ''πλουραλιστική'' ώστε να χωράει όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτως πολιτικοθρησκευτικών τοποθετήσεων; Ο αλληλοαποκλεισμός, το άσπρο-μαύρο, η αμοιβαία μονοπώληση του πάλαι ποτέ Κοινού των Ελλήνων από τους σύγχρονους μανιχαίους, που αποτελούν τις συνιστώσες του, μου φαινόταν πάντοτε σαν το κυριότερο πρόβλημα, όπως εγώ τουλάχιστον το γνώρισα, ζώντας στη μετεμφυλιακή Ελλάδα...