Κάθε κυβερνητική θητεία κρίνεται πρωτίστως από τα έργα της - ο άνθρωπος είναι οι πράξεις του, θα 'λεγε ο Αντρέ Μαλρώ. Ωστόσο, χωρίς ένα αξιακό πλαίσιο, χωρίς ένα σύστημα αρχών και ιδεών ως υπόβαθρο, κάθε πράξη είναι επίπεδη και κάθε έργο συγκυριακό. Οι έμπρακτες επιλογές ενός πολιτικού, ιδιαίτερα, πρέπει ν' αντανακλούν ιεραρχημένους στόχους, που με τη σειρά τους υπαγορεύονται όχι μόνο έξωθεν -από τις αντικειμενικές ανάγκες της πραγματικότητας -, αλλά και έσωθεν - από τα βαθύτερα πιστεύω του. Μόνον έτσι έχουν συνάφεια και αποκτούν διάρκεια. Αλλιώς, η άσκηση της πολιτικής γίνεται ρηχός ακτιβισμός - ή δημαγωγικός αυτοσκοπός...

Τα κείμενα αυτού του τόμου - μία αυστηρή σταχυολόγηση ομιλιών, αγορεύσεων, νομοθετικών παρεμβάσεων, άρθρων - φιλοδοξούν να οριοθετήσουν την εσωτερική ενότητα μίας υπουργικής θητείας τρισήμισυ ήδη ετών, συναρτώντας τις βασικές αρχές που την διέπουν με το βασικότερο έργο που παρήγαγε. Δεν απορρίπτω τον πικρό αφορισμό του πολύπαθου εν δημοκρατία Εμίλ Ζολά: «Οι άνθρωποι μάχονται για τον εαυτό τους μάλλον, παρά για την αλήθεια». Αλλά και οι αξίες μας είναι καθοριστικό κομμάτι του εαυτού μας. Και αρκεί να είναι κανείς ο εαυτός του για να είναι αληθινός ! Η «αλήθεια» του καθενός μας έγκειται τελικά στη συνέπεια με την οποία πράττει, υπηρετώντας αυτά που πιστεύει...

Αναστάσης Παπαληγούρας

Ιούλιος 2007