Στο μικρόκοσμο της οθόνης, της ηδονοβλεπτικής παρακολούθησης του εγώ, όπου όλα καταγράφονται λεπτομερώς, ο δολοφόνος κατορθώνει να ξεγλιστρά, αψηφώντας κλειστά δίκτυα και κυκλώματα. Πίσω του αφήνει ένα λουτρό αίματος. Συμφέροντα πολλά, πολιτικά, οικονομικά, προσωπικά. Ύποπτοι ακόμα περισσότεροι, επιφανείς πολίτες, ορισμένοι με παράνομες διασυνδέσεις.
Σημείο επαφής, όλοι τους έχουν ισχυρό κίνητρο για φόνο. Καθώς τα κομμάτια του παζλ αρχίζουν να προδίδουν τους ενόχους, μια γυναικεία μοναχική φιγούρα, αναδυόμενη από αρχαία τραγωδία, προβάλλει αισθησιακή, πανίσχυρη. Στα πόδια της ακροβατούν και συνθλίβονται καταπιεσμένα πάθη, σκοτεινές ίντριγκες, ραδιουργίες. Το δισυπόστατο του άνδρα -ψυχή και σώμα- όλα ταγμένα σ' εκείνη. Μόνη τραγική διέξοδος η βεντέτα.