Οι Εξομολογήσεις και οι εκ βαθέων αναστεναγμοί του Τhomas De Quincey (1785-1859) προσφέρουν τη δυνατότητα να διερευνηθεί η ενδότερη ζωή μιας εξέχουσας προσωπικότητας που συνέβη να είναι "οπιοφάγος", σε εποχή βέβαια που η ιατρική χρήση του οπίου ήταν συνήθης.

Προσφέρουν, όμως, κάτι περισσότερο, καθώς, μέσα από τις σελίδες τους, αναδεικνύεται ένα σημαντικό γεγονός: μια ουσία, το όπιο, της φαρμακολογικής τάξης "Euphorica", και μια ψυχική λειτουργία, το όνειρο, "δένουν", προεικάζοντας το πεδίο μέσα από το οποίο, όταν ωριμάσουν οι καιροί, θα αναδυθεί η φροϋδική ψυχοπαθολογία.