ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Ενάτη του Beethoven, από την εποχή της πρώτης της παρουσίασης, το 1824, έως τις μέρες μας, δεν έπαψε να αποτελεί ένα από τα πιο πολυσυζητημένα έργα μέσα στα πλαίσια της δυτικής μουσικής.

Η μελέτη του Esteban Buch επικεντρώνεται στην υποδοχή αυτού του έργου από τη δημιουργία του μέχρι τις μέρες μας. Θίγεται εδώ το ζήτημα της ηθικής της τέχνης -και το κατά πόσο αυτή υπάρχει- καθώς και το ζήτημα της μουσικής γλώσσας ως μέσο έκφρασης, η οποία επιτρέπει τις πιο αντικρουόμενες ερμηνείες. Ένα έργο τέχνης επιδέχεται βέβαια, από τη φύση του, πολλαπλές και ενδεχομένως αντικρουόμενες ερμηνείες.

Στην περίπτωση όμως του Ύμνου στη χαρά η διήγηση της υποδοχής του, πέρα από την προσφορά της στην κατανόηση του έργου ενός από τους σπουδαιότερους συνθέτες όλων των εποχών, θα μπορούσε, σύμφωνα με τον συγγραφέα, να θεωρηθεί κατά κάποιον τρόπο και ως ένας μύθος για την ηθική αξία της δυτικής τέχνης.