Ο Mαστρο-Zαχαρίας δεν έμοιαζε ζωντανός. Kανένας, ούτε και οι γεροντότεροι της Γενεύης, δεν μπορεί να θυμηθεί πότε είδε για πρώτη φορά το ξερακιανό, και χλωμό πρόσωπό του. Ταλαντευόταν εδώ κι εκεί σαν το εκκρεμές των ρολογιών του...

Στη νουβέλα αυτή -παραλλαγή του μύθου του Φάουστ, όπου το βασικό στοιχείο είναι η αιώνια αναζήτηση της αθανασίας- ο ήρωάς της μεθάει από τη δύναμη της ανακάλυψής του να ελέγχει το χρόνο.