Μητέρες και κόρες: μια παγκόσμια πραγματικότητα, μια σχέση συγκλονιστική αλλά και ένα θέμα για το οποίο χρειάστηκε να γράψουν οι ίδιες οι γυναίκες και να διαμορφώσουν μια δική τους παράδοση. Στον 20ό αιώνα που οι γυναίκες συγγραφείς έπαψαν ν’ αποτελούν ένα σπάνιο είδος το δίδυμο μητέρας κόρης αρχίζει να έχει πλέον μια αξιοσημείωτη λογοτεχνική παρουσία. Μέσ’ από τα δεκατέσσερα αυτά διηγήματα ξεδιπλώνεται ένα ευρύ φάσμα σκέψεων και συναισθημάτων: αγάπης, που εκδηλώνεται με κάθε τρόπο, ακόμη και με το έγκλημα, θαυμασμού, νοσταλγίας, αγωνίας, πόνου, πόνου για το θάνατο, αλλά και αντιπαλότητας, καταπίεσης, διαφοροποίησης μεταξύ μητέρων και μαμάδων.